Nie ma to nad kukurydzę!
Bo jej ziarnem tuczą świnię,
Tuczne świnie — to jak pieniądz
W lada mieście lub mieścinie.
Tam gdzie droga tuż przy polu
W niedaleki las się wije,
Siedzi Tom pod krętym płotem,
Żuje prymkę, wódkę pije.
“Komu lepiej jak farmerom?”
Pełen ukontentowania woła;
“Żaden stan na bożym świecie”
Nam wyrównać nie podoła.
“W mieście panki bankrutują,
Potem bieda, wielki lament;
U mnie bieda nie zaświeci;
Tuczne świnie to fundament.
“W domu jejmość gospodarzy,
Po swojemu grosze kuje:
Każdy w mieście kury, jaja
I indyki potrzebuje.
Dobry grosz, gdzie się go zbierze,
Czy na farmie czy w mieścinie,
Lecz najmilsze zawsze będą
Farmerowi tuczne świnie.
“Łączy dolar się z dolarem,
Tysiąc łączy się z tysiącem:
Tuczne świnie to fundament,
To największy skarb pod słońcem!
“Hejże! Niechaj łyknę sobie
Tęgo jeszcze raz z butelki!
Bo Tom Collins, mówi jejmość,
Człowiek mądry, człowiek wielki!
“Hej za roczek worek spory
Napełniony będzie złotem.
Wtedy kupię więcej roli
I ogrodzę nowym płotem.
“Na tej roli kukurydza
Znowu dobra się udarzy,
Będzie więcej świni tucznych,
Bo Tom dobrze gospodarzy!
“Świnie sprzedam. Za pieniądze
Znowu więcej kupię roli;
Od przybytku, jejmość mówi,
Głowa nigdy nie zaboli.
“Na nowinie kukurydza
Rośnie bujno i wysoko:
Będzie jej, da Bóg doczekać,
Jak daleko sięgnie oko.
“Hej, jak sąsiad mi zazdrości,
Gdy zobaczy moje świnie!
Sprzedam wielką już gromadę,
Zanim nowy rok ominie.
„Hej, jak jejmość się zdumieje,
Gdy jej sypnę wory z złotem!
Potem więcej roli kupię
I dłuższym otoczę płotem!“
Znowu chwyta za butelkę
I do reszty ją wychyla,
Potem bo mu we łbie czmera,
Z cicha na bok się pochyla.
“Rola — zboże, tuczne świnie —
Pieniądz — znowu rola, — zboże —
Więcej świni, — więcej złota —
Kiedy Pan Bóg dopomoże.
Więcej roli — zboża — świni —
Więcej złota — więcej — roli —
Próżną flaszkę w ręku trzyma,
Śpi Tom Collins, pan swej woli! —