Pasztet z młodych wróbli

Jeszcze się ten nie urodził,

Który by światu dogodził.

Że kto tak nieje zrobionéj wróbliny,

Ten nigdy smaku nie pozna zwierzyny.

Że człek na świecie, a bez pieniędzy,

Zawsze być musi w biedzie i nędzy, —

Raczcie dać proszę — po jednéj-złotówce,

I to nie później — lecz zaraz — w gotówce.