Szanowni ojcowie!
Co wy macie w głowie
Mrucząc, gdy się rodzi
Komu z was dziewczyna?
Obrażą się młodzi!
No! kaźciekażcie dać wina!
Rozjaśnijcie czoła!
Każdy z nas zawoła:
W dnie powszednie, w święta,
Byle ładne,
Czułe, składne,
Rodźcie się dziewczęta!
Kto ma serce młode,
W żyłach krew nie wodę;
Komu w życia wiośnie
Z piersi ogień płynie,
Komu serce rośnie
Przy lubéj dziewczynie;
Kto nie głazem zgoła;
Ten ze mną zawoła:
W dnie powszednie, w święta,
Byle ładne,
Czułe, składne,
Rodźcie się dziewczęta.
Kto ma własny światek
Wśród żony i dziatek;
Komu ich pieszczoty,
Albo uśmiech miły,
Łagodzi zgryzoty,
I dodaje siły;
Kto nie głazem zgoła;
Ten ze mną zawoła:
W dnie powszednie, w święta,
Byle ładne,
Czułe, składne,
Rodźcie się dziewczętadziewczęta.
Na łożu boleści
Kogo siostra pieści,
Ten, kto poświęceniu
Anioła na świecie,
Ulgę w swem cierpieniu
Winien jest — kobiecie;
Kto nie głazem zgoła;
Ten ze mną zawoła:
W dnie powszednie, w święta,
Byle ładne,
Czułe, składne,
Rodźcie się dziewczęta.
Ten, ktoby z ochotą
Oddał sławę, złoto,
Za jedno westchnienie;
Komu skarb jedyny,
Jest słodkie spojrzenie
I uścisk dziewczyny;
Kto nie głazem zgoła;
Ten ze mną zawoła:
W dnie powszednie, w święta,
Byle ładne,
Czułe, składne,
Rodźcie się dziewczęta.
Szanowni Ojcowie!
Nie miejcie więc w głowie
Żalu, gdy się rodzi
Komu z was dziewczyna.
Obrażą się młodzi!
No! każcie dać wina!
Rozjaśnijcie czoła!
Każdy z nas zawoła:
W dnie powszednie, w święta,
Byle ładne,
Czułe, składne,
Rodźcie się dziewczęta!