Furman i motyl

Ugrzązł wóz, ani ruszyć już się nie mógł w blocie;

Ustał furman, ustały i konie w robocie.

Motyl, który na wozie siedział wtenczas prawie,

Sądząc, że był ciężarem w takowej przeprawie,

Pomyślił sobie: Litość nie jest złym nałogiem. —

Zleciał i rzekł do chłopa: Jedźże z panem bogiem.