Furman i motyl

Ugrzązł wóz, ani ruszyć już się nie mógł w błocie;

Ustał furman, ustały i konie w robocie.

Motyl, który na wozie siedział wtenczas prawie,

Sądząc, że był ciężarem w takowej przeprawie,

Pomyślił sobie: litość nie jest złym nałogiem.

Zleciał, i rzekł do chłopa: jedźże z Panem Bogiem.