Dworska zapłata

Nie wiem, co się zda komu; mnie ni kąska k rzeczy,

Kiedy kto obietnice dworskie ma na pieczy.

U syren snadź głos cudny, tym ludzie zdradzają,

Którzy ich nierozmyślnie muzyki słuchają.

Pódź po dworu, wskórasz-li, powiesz mi też potym. 5

Jam syt tamtego dźwięku, powiem ci więc o tym,

Będziesz-li mię chciał prawie statecznie wypytać:

A chcesz wiatru zakosić? tamże go idź chwytać.