Jeśli się znam na ludziach, tegoś, Stasiu, godzien,
Abyś w szczęście wszelakie nigdy nie był głodzien.
A na ostatek powiem, iżby tak być miało;
Nie ty jemu, lecz ono aby-ć hołdowało.
Poetósfera › La Biblioteca › Melchior Pudłowski
Melchior Pudłowski · Renacimiento
polaco
Jeśli się znam na ludziach, tegoś, Stasiu, godzien,
Abyś w szczęście wszelakie nigdy nie był głodzien.
A na ostatek powiem, iżby tak być miało;
Nie ty jemu, lecz ono aby-ć hołdowało.
← Do Stanisława organisty (Śmieszne to twoje stróny...)Do swoich oczu →
ws-pl-do-stanisawa-porebskiego-pudowski--melchior-pudowski-5f6e0eLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.