Do Mikołaja Mieleckiego (Kochanowski, 1882)

Nie dar jaki kosztowny, ale co przemogę,

Dam ci parę wierszyków Mielecki! na drogę:

Boże daj, być się dobrze na wszytkiem wodziło,

Byś we zdrowiu oglądał, na coć patrzeć miło.

Na mię bądź łaskaw, jakoś zawżdy okazował;

Nie był ten łaskaw, kto do końca nie miłował.