Poetósfera › La Biblioteca › Jan Kochanowski
Jan Kochanowski · Renacimiento
polaco
Słońce pali, a ziemia idzie w popiół prawie,
Swiata nie znać w kurzawie:
Rzeki dnem uciekaią,
A zagorzałe zioła dżdża z nieba wołaią.
Dzieci z flaszą do studniey: a stół w cień lipowy,
Gdzie gospodarskiey głowy
Od gorącego lata
Broni list: za wsadzenie przyiemna zapłata.
Lutni moia, ty ze mną: bo twe wdzięczne strony
Cieszą umysł trapiony,
A troski nieuspione
Prędkim wiatrom podaią za morze czerwone.
← Chroni się poeta pod lipą przed gorącemCzłowiek Boże igrzysko (Kochanowski, 1803) →
ws-pl-chroni-sie-poeta-pod-lipe-przed-goracem-kochanow--jan-kochanowski-c38561Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.