Składała pszczółka na wiatr, — ale to podobno
Chciało się żyć osobno. —
Zgoła, jak się wyprawiła,
Przez trzy dni w domu nie była.
Cukier jej zasmakował, chciała się sposobić,
Jakby go zrobić.
Choć się wiele pracowało,
Kiedy się to nieudało,
Pokryjomu
Wróciła do domu.
A szerszenie tymczasem,
Bujające za lasem,
W ul się zakradły
I miód jej zjadły.
I nie pszczółkom to bywa.
Kto ma, niechaj używa.
Chciwość żądze podnieca, zbytnie żądze zle wiodą.
Dobry rozum po szkodzie, lepszy rozum przed szkodą.