Bajki i przypowieści (1856) — Ptak i osieł

Był dyskurs o słowiku. — Wdzięk jego śpiewania,

Rzekł czyżyk, tak jest miły, że aż do świtania

Od zmroku gotów jestem słuchać jego pieśni. —

Tożsamo powtarzali śpiewaczkowie leśni.

Toż samo i zwierzęta. Osieł mało dbały

Gryzł chwasty na ustroniu... więc się go spytały:

A ciebie czy ten jego głos wdzięczny poruszył? —

Mnie?... jakem się odezwał, zarazem go zgłuszył.