NARCISSUS, BRITANNICUS, OCTAVIA
NARC. O dura fata: quid miser primum querar?
Te, Caesar, an te, Roma, Medaeae truci
Deservientes? Te, puer, an et te, soror,
Durae novercae subditos? An me querar?
Fortuna lachrymas me mea perennes rogat.
Mihi, Messalina, sive Agrippina satus
Imperia teneat, certa pernicies adest.
Sed adsit, adsit: meritus es, Caesar, tibi
Ut opes, honorem, spiritum impendam meum.
Hydram impudicam capite mulctavi; tamen
Novum reciso capite succrevit caput;
Nec unum in uno: sola nec restat capra,
Sed et est Chimaera, fronte leo, cauda draco.
Seges laborum crescit assidue nova.
Nova monstra surgunt: aliud ex alio malum.
Perdidimus operam: nunc meas damno manus.
Nempe impudicam sustuli, insurgit fera,
Cui prostitutus e malis minimum pudor.
Maechus in Atridem Tyndarim Aegisthus rapit:
Regnoque cedunt fas, fides, corpus, decus.
Adolesce Oresta, adolesce. Maturum tibi
Aetatis adsit robur, inimicos fuges
Patris, homicidas vindices matris tuae,
Et nos in illis: dissipa nubes leves .
Sol sole toto conspicere tandem polo.
Quid te, quid homines, quod deos potius precer?
BRIT. Narcisse, vota timeo tam magna: immemor
Nostri videris, tanta qui tumide rogas.
Orbi interempta matre, praesidio undique
Nudi, novercae subditi, fratri impares,
Patre destituti, regna meditamur? Satis ,
Satis est superque vita, vivamus licet.
Satis est superque vita: mors culpa vacet,
Mori iuvabit: magna spes regni excutit
Regno minores; luce, spe, vita excutit.
OCT. O luce frater charior, speret licet
Quae spirat anima: sola spes haesit solo,
Cum terram et homines reliqua fugerunt bona.
Spem dat superstes vitae et imperii pater.
BRIT. Cum patre vita, cum patre imperium cadet.
Narcisse, nosti, noster an vivat pater?
NARC. Vivit, sed aeger. BRIT. Ergo, si fas est, patrem
Visamus aegrum. NARC. Sistite, noverca evolat.
Intrant Agrippina et Xenophon medicus.
AGRIP. Perii; vomenti virus ingestum effluet.
Male properanti verba sunt irae data.
Quid, anime, refugis? Perge, dum fervent manus.
Age perge, perge, Augusta; nisi pergis peris.
Remedia morbis ultimis quaere ultima.
Facinora Xenophon conscius nostra adiuves.
Faveo vomenti Claudio; vitam evomat.
Pinnam vomenti, sed venenatam, ingere:
Venena supplent saepe medicinae locum.
Scelera periclum magna non parvum ferunt:
Pretium peracta non minus tandem ferunt.
Aggredere, perage.
Exit Xenophon. Agrippina videt Britannicum.
Misera, quid feci? Nefas
Nati audierunt: audiant potius piam.
O mundi et ocule, et anima, medicinae deus,
O nate Phoebo archiatre, medicorum pater,
O patre magno non minor soboles Salus,
Dirigite medici doctam alexicaci manum,
Ne quid doloris Claudium capiat meum,
Ne quid doloris Claudius sapiat meus.
Sed ecce natum. O vera progenies patris,
Genitricis in quo forma, genitoris decus,
Quam tua lacertis colla complecti iuvat!
O dulce pignus, quam iuvat grata oscula
Libare, lacrimas in sinum laetas dare!
NARC. O quantum inundat flente Agrippina malum?
Sed quid flet? altas nectit insidias amor
Novus novercae: timeo vel amentem quoque.
BRIT. O mater, aegrum visere parentem licet?
AGRIP.Qquid, matris o spes, una non liceat tibi?
Sed imminuto iam salus morbo redit.
BRIT. Laetor, magisque visere valentem placet.
AGRIP. Et mihi placeret; medicus at turbas vetat,
Ut relevet altus corpus afflictum sopor.
Tempus sopori detur, accedet salus.
Officia, tempus nisi cavent, fructu carent.
Cito, si valentem, videris. natos meos,
Narcisse, thalamis quo potes recrees ioco.
Exeunt Narcissus, Britannicus, Octavia.
Qualis lateribus clausus intextis equi
Troiani Ulisses, tela Laocoon furens
Cum torsit, imo pectore extimuit dolos:
Talis, cavernas natus ut petiit meas,
!ui mox peribit angue, Laoocon, tuo,
Ne male latentes proderet sonitus dolos
Et portae in ipso limine haererem, horrui.
Nunc arce posita, claustra quum laxet Sinon
expecto: et ecce signat dat Pallas bona.
Intrat Pallas.
PAL. Peracta fata: Claudius letho occubat.
AGRIP. Expleta vota: Iuliam laeta occupant.
PAL. Romae imperator, domitor Oceani Nero,
Britonum subactor, arbiter terrae Nero,
Velut alta crebris pinus impulsa ictibus,
Gemuit supremum, truncus exanimis iacet.
AGRIP. Nunc Troia tota est flamma, nunc Priamus cinis.
I nunc minare coniugi poenam tuae:
I potius, et nunc coniugi Stygiae refer,
Refer ultionem nomine utriusque inditam.
Non ausa scelus, est passa; non passa, audeo.
Fortuna timidam afflixit, audentem extulit.
Nunc meus ad apicem surget imperii Nero.
Me natus, ex me dominus, et per me Nero.
Celanda mors est Claudii, ut vivat Nero,
Augusta vivat, regnet Augusta et Nero.
Post multa me sors saecla principibus dedit
Natam, sororem, coniugem, matrem unicam.