[CHORVS THEBABORVM]
Iam rara micant sidera prono 125
languida mundo; nox victa vagos
contrahit ignes luce renata,
cogit nitidum Phosphoros agmen:
signum celsi glaciale poli
septem stellis Arcados ursae 130
lucem verso temone vocat.
Iam caeruleis evectus equis
Titan summa prospicit Oeta;
iam Cadmeis incluta Bacchis
aspersa die dumeta rubent 135
Phoebique fugit reditura soror.
labor exoritur durus et omnis
agitat curas aperitque domos.
Pastor gelida cana pruina
grege dimisso pabula carpit; 140
ludit prato liber aperto
nondum rupta fronte iuvencus,
vacuae reparant ubera matres;
errat cursu levis incerto
molli petulans haedus in herba. 145
Pendet summo stridula ramo
pinnasque novo tradere soli
gestit querulos inter nidos
Thracia paelex,
turbaque circa confusa sonat 150
murmure mixto testata diem.
Carbasa ventis credit dubius
navita vitae,
laxos aura complente sinus,
hic exesis pendens scopulis 155
aut deceptos instruit hamos
aut suspensus spectat pressa
praemia dextra:
sentit tremulum linea piscem.
Haec, innocuae quibus est vitae 160
tranquilla quies 160
et laeta suo parvoque domus;
spes immanis
urbibus errant trepidique metus.
Ille superbos aditus regum
duraeque fores expers somni 165
colit, hic nullo fine beatas
componit opes gazis inhians
et congesto pauper in auro.
Illum populi favor attonitum
fluctuque magis mobile vulgus 170
aura tumidum tollit inani;
hic clamosi rabiosa fori
iurgia vendens
improbus iras et. verba locat.
Novit paucos secura quies, 175
qui velocis memores aevi
tempora numquam reditura tenent,
dum fata sinunt, vivite laeti:
properat cursu vita citato
volucrique die 179
rota praecipitis vertitur anni; 180
durae peragunt pensa sorores
nec sua retro fila revolvunt.
At gens hominum fertur rapidis
obvia fatis incerta sui:
Stygias ultro quaerimus undas. 185
nimium, Alcide, pectore forti
properas maestos visere manes:
certo veniunt tempore Parcae,
nulli iusso cessare licet,
nulli scriptum proferre diem: 190
recipit populos urna citatos.
Alium multis gloria terris
tradat et omnes fama per urbes
garrula laudet
caeloque parem tollat et astris; 195
alius curru sublimis eat:
me mea tellus
venit ad pigros cana senectus,
humilique loco sed certa sedet
sordida parvae fortuna domus: 200
alte virtus animosa cadit. —
Sed maesta venit crine soluto
Megara parvum comitata gregem,
tardusque senio graditur Alcidae parens.