Μετὰ τὴν μετεμψύχωσιν σ' ἀνοίγεται ἡ Πύλη
ὡραίων Παραδείσων,
ὑπάρχουν δὲ Παράδεισοι πολλοί τε καὶ ποικίλοι
ἐν μέσῳ τῶν ἀβύσσων.
Εἰς τοῦτον Ἄγγελοι χρυσοῖ τὰς πτέρυγάς των σμίγουν
μὲ μουσικὰς εὐμόλπους
ὁ δ' Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ στοὺς εὐσεβεῖς ἀνοίγουν
χαριτοβρύτους κόλπους.
Στὸν ἄλλον ὄρη καὶ βουνὰ μὲ μέλι καὶ πιλάφι
καὶ ὀδαλίσκαι ποὺ στιγμὴ δὲν κάνουν καὶ νισάφι,
καὶ ἂν ἐπλάσθης μὲ ροπὴν πρὸς τὴν πολυγαμίαν
ἑκάστην ὥραν εἰμπορεῖς ν' ἀλλάζῃς κι' ἀπὸ μίαν.
Πλὴν μ' ἀπολαύσεις κι' ἀγαθὰ πρὸς ταῦρα παραπλήσια
ὑπῆρχον κι' ἄλλοι πρὸ πολλοῦ Παράδεισοι κι' Ἠλύσια,
μὰ πᾷν κι' αὐτοὶ στὸν διάβολο μὲ Κρόνους καὶ μὲ Δίας
καὶ τοὺς θεούς των σήμερα φρουρεῖ ὁ Καββαδίας.
Καὶ πηλαλεῖς ἐδὼ κι' ἐκεῖ νὰ εὕρῃς ποιὸς σ' ἀρέσει,
ὡσὰν σκυλὶ ποὺ τοῦ κρεμοῦν ὀπίσω καραβάνα,
ἀλλ' ἂν ἀπ' ὅλους δὲν βρεθῇ κανεὶς νὰ σὲ χωρέσῃ,
ὑπάρχει ἄλλος ἀνοικτός... τοῦ Βούδδα ἡ Νιρβάνα.