Μηδὲ πιλάφια εἶν' ἐδῶ κι' ἀγγέλων πανηγύρεις,
μηδὲ πολυγαμία...
ἐκεῖ Μηδὲν αἰώνιον, μακαριότης πλήρης,
κι' ἀνταμοιβὴ καμμία.
Μὲ μαρτυρίου στέφανον τὴν κεφαλὴν δὲν στέφεις
κι' ἂν ὄντως μάρτυς ἦσο...
χωρὶς ἐλπίδ' ἀνταμοιβῆς καὶ πάλις ἐπιστρέφεις
εἰς τὸ Μηδὲν ὀπίσω.
Εἰς τοῦτον τὸν Παράδεισον τῆς ἱερᾶς σιγῆς,
ὁποὺ τελείως θνήσκεις,
παντὸς δικαίου ἀληθοῦς καὶ μάρτυρος τῆς γῆς
τὸ Πάνθεον εὑρίσκεις.
Εἰς τοῦτον τὸν Παράδεισον, ποὺ δὲν σὲ περιμένει
οὐδέποτε τροφή,
χωρὶς χυδαῖα ὄνειρα κοιμοῦνται κουρασμένοι
οἱ ἀληθῶς σοφοί.