CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaTomás António Gonzaga

Tomás António Gonzaga · Romanticismo

Soneto XIII

portugués

Obrei quanto o discurso me guiava;
Ouvi os Sabios quando errar temia:
Aos bons no gabinete o peito abria;
Na rua a todos como iguaes honrava.

Julgando os crimes nunca voto dava
Mais duro, ou pio do que a Lei pedia;
Mas podendo salvar o justo ria,
E devendo punir ao réo chorava.

Nem forão, Villa Rica, os meus intentos
Metter em ferreo cofre copia d'ouro,
Que chegue aos filhos, e que passe aos netos.

Outras são as venturas que me agouro:
Ganhei saudades, adquiri affectos,
Vou fazer destes bens melhor thesouro.

Sigue explorando

Por su autor
Tomás António Gonzaga · 183 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Soneto XIISoneto XIV →

Expediente

Autor
Tomás António Gonzaga
Título
Soneto XIII
Lengua
portugués
Época
Romanticismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pt-soneto-xiii--tomas-antonio-gonzaga-9876b0
Cita recomendada
Tomás António Gonzaga, «Soneto XIII», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pt-soneto-xiii--tomas-antonio-gonzaga-9876b0.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.