Nestóreos Dias, que sonhava Elmano,
Brilhantes de almos gostos, de aurea Sorte,
Pomposa Fantasia, audaz Transporte,
As azas cerceai do Orgulho insano.
Plano de hum Numen contradiz meu plano,
E quer que se esvaeça, e quer que abórte:
Eis, eis palpita, precursor da Mórte,
No túmido aneurisma o Desengano.
A Deos, ó Génios que Ulysséa admira:
(Cantor, que honrastes, honrareis, Cantores)
Versos, prantos lhe dai, que Elmano expira.
Deixai-lhe a cinza em paz, fataes Amores;
E vós, do extincto Vate a Campa, e Lyra,