CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaAntónio Gomes Leal

António Gomes Leal · Vanguardias / s. XX

Na rua

portugués

Veijo-a sempre passar séria, constante,
—Ás vezes, inclinada na janella,—
Tranquilla, fria, e pallido o semblante,
Como uma santa triste de capella.

Seu riso sem callor como o brilhante
No nosso labio o proprio riso gella,
E ella nasceu para chorar diante
D'um Christo n'uma estreita e escura cella.

Seu olhar virginal como as crianças
Jamais disse do amor as cousas mansas;
Jamais vergou da Força ao choque rude.

Abrasa-a um fogo divinal secreto!—
eu sinto, mal a avisto, ao seu aspecto,
O brio intenso e negro da Virtude.

Sigue explorando

Por su autor
António Gomes Leal · 105 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Na folha d'um livroNa taberna →

Expediente

Autor
António Gomes Leal
Título
Na rua
Lengua
portugués
Época
Vanguardias / s. XX
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pt-na-rua--antonio-gomes-leal-e9630f
Cita recomendada
António Gomes Leal, «Na rua», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pt-na-rua--antonio-gomes-leal-e9630f.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.