CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaAntónio Gomes Leal

António Gomes Leal · Vanguardias / s. XX

N'um cemiterio

portugués

Surgite mortui.
(Apocalypso)

Invideo quia requiescunt.
(Palavras de Luthero no cemiterio de Wormo)

Mortos! eu vos invejo!—As frias lagens
Cobrem-vos, hoje, os corações desfeitos!...
As brancas pombas vôam n'esses leitos...
E as meigas aves gemem nas folhagens!

A Natureza enflora os vis defeitos...
Ri nas estatuas, urnas, nas imagens!..
E, ahi emfim, contentes, satisfeitos,
Vós descansais das lugubres viagens!...

Mas comtudo, no inverno, á triste Morte,
Talvez seja mais duro o vento norte!...
E vos gele inda mais os ossos nús!...

Em quanto nós—ingratos! descuidados!—
Vos deixamos chorar, abandonados,
A poeira dos mortos feita luz!

Sigue explorando

Por su autor
António Gomes Leal · 105 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Mysticismo humanoNa cabeceira d'um leito →

Expediente

Autor
António Gomes Leal
Título
N'um cemiterio
Lengua
portugués
Época
Vanguardias / s. XX
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pt-n-um-cemiterio--antonio-gomes-leal-d28c9c
Cita recomendada
António Gomes Leal, «N'um cemiterio», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pt-n-um-cemiterio--antonio-gomes-leal-d28c9c.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.