Poetósfera › La Biblioteca › Stanisław Jachowicz
Stanisław Jachowicz · Romanticismo
polaco
Utknął żebrak na kamieniu,
Zabolało go trochę,
Więc w niebacznem uniesienieniu
Nuż wynurzać myśli płoche:
„Na co ten kamień wśród drogi?
Próżna przechodniom zawada.“
Wtem pies ogromny wypada,
On podniósł kamień, pies w nogi.
Często, gdy kogo małe nieszczęście spotyka,
Większego przeto nikauunika.
← Żebrak i kamień (Jachowicz, 1916)Zegarki (Jachowicz, 1916) →
ws-pl-zebrak-i-kamien-jachowicz-1924--stanisaw-jachowicz-8dd943Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.