Poetósfera › La Biblioteca › Stanisław Jachowicz
Stanisław Jachowicz · Romanticismo
polaco
Utknął żebrak na kamieniu,
Zabolało go trochę,
Więc w niebacznem uniesieniu,
Nuż wynurzać myśli płoche:
Na co ten kamień wśród drogi?
Próżna przechodniom zawada.
Wtem pies ogromny wypada,
On podniósł kamień, pies w nogi.
Często, gdy kogo małe nieszczęście spotyka,
Większego przeto unika.
← Zdzisławek (Jachowicz, 1924)Żebrak i kamień (Jachowicz, 1924) →
ws-pl-zebrak-i-kamien-jachowicz-1916--stanisaw-jachowicz-50064bLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.