CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaMarian Gawalewicz

Marian Gawalewicz · Modernismo

Z starych motywów na nową nutę

polaco

Całowała mnie dziewczyna

Usty różanemi,

Pokochała mnie jedyna,

Jedyna na ziemi....

Cóż mi z tego, mocny Boże!

Moją być nie może, —

Pójdę, w lesie grób wykopię

I w grób się położę....

Pójdę topić się do rzeki,

Lub w przepaść się rzucę,

Powędruję w kraj daleki

I więcéj nie wrócę....

Po co plamić mam sumienie?...

Zamiary odmienię,

Skoro wyszła za innego —

Z inną się ożenię.

Po co ty mi piosnki śpiewasz,

Kiedy miesiąc wschodzi?

Chłodna rosa nocą pada,

Głosowi zaszkodzi.

Kiedy masz mi co powiedziéć,

Wstąp do chaty rankiem,

Na kominie ciepléj siedziéć

I radzić z kochankiem.

Masz grunt, konia i chałupę —

To sprawa skończona,

Księdzu daj na zapowiedzi —

Będzie ze mnie żona.

Sigue explorando

Por su autor
Marian Gawalewicz · 95 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Z pomiętych kartZ wiosennych strof →

Expediente

Autor
Marian Gawalewicz
Título
Z starych motywów na nową nutę
Lengua
polaco
Época
Modernismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pl-z-starych-motywow-na-nowa-nute--marian-gawalewicz-0788ad
Cita recomendada
Marian Gawalewicz, «Z starych motywów na nową nutę», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pl-z-starych-motywow-na-nowa-nute--marian-gawalewicz-0788ad.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.