W tęsknocie

Pogoda niebem — jasno na ziemi;

Ale w méj duszy chmurno tak —

Za domem moim, za braćmi memi

Dusza do lotu niby ptak. —

Chmurką po niebie, wiatrem po ziemi —

Och! gdyby lecieć, lecieć mi —

Chwilkę popatrzeć, pogadać z temi,

O których dusza wiecznie śni. —

Tam tak wesoło szumiało życie,

Tu taka cisza w koło mnie —

I sam, samiutki, jak ptak o świcie —

O! takiéj ciszy nie chcę, nie. —

Chmurką po niebie, wiatrem po ziemi —

Och gdyby można lecieć mi —

I choć przez chwilkę widzieć się z temi,

O których dusza wiecznie śni. —

1862 r.