U prząśniczki siedzą jak anioł dzieweczki,
Przędą sobie przędą jedwabne niteczki.
Kręć się, kręć, wrzeciono,
Wić się tobie, wić!
Ta pamięta lepiej,
Czyja dłuższa nić!
Poszedł do KrakowaKrólewca młodzieniec z wiciną,
Łzami się zalewał, żegnając z dziewczynądziewczyną.
Kręć się, kręć, wrzeciono,
Wić się tobie, wić!
Ta pamięta lepiej,
Czyja dłuższa nić!
Gładko idzie przędza, wesoło dziewczynie,
Pamiętała trzy dni o wiernym chłopczynie.
Kręć się, kręć, wrzeciono,
Wić się tobie, wić!
Ta pamięta lepiej,
Czyja dłuższa nić!
Inny się młodzieniec podsuwa z ubocza,
I innemu rada dziewczyna ochocza.
Kręć się, kręć, wrzeciono,
Prysła wątła nić!
Wstydem dziewczę płonie.
Wstydź się, dziewczę, wstydź!