Temuż II (Kochanowski, 1803)

Ośmdziesiąt lat (a to iest prawy wiek człowieczy)

Czekała śmierć, żeby był Gąska mówił grzeczy.

Nie mógła się doczekać, błaznem go tak wzięła,

I tąż drogą, gdzie mądre zaymuie, poięła.

Gąska, błaznuy ty przed się: imię twe nie zginie,

Póki dzika i swoyska gęś na świecie słynie.