Nam nie szumią nad głową sztandary,
ni proporce na wichrze rozwiane —
chyba czasem zaszumi bór stary,
chyba wichry na połach zbłąkane
tryumfalne nam wieją fanfary!
Nam nie grają trębacze surmowi,
ani kotły nam biją zwycięstwo...
Na ugorach — wśród sinych pustkowi —
śmierć jest cicha, i ciche jest męstwo —
i grób cichy — u mszystych wezgłowi...
Ani jasne nam w słońcu lśnią groty,
ani mundur zabłyśnie jaskrawie...
Idziem — szara kolumna piechoty —
Wędrujące w odlotach żórawie...
Jeno sen nasz jest cudny, sen złoty,
sen Wolności — co marzy się w Sławie!
Jabłonka borowa, w październiku 1915 r.