Sumienność

Noga za nogą szedł sobie Stefanek,

I niósł pełen mléka dzbanek;

Chłopczyk drugi śmiał się z niego.

Stefanek.

Czego ty się śmiejesz? czego?

Drugi chłopczyk.

Bo jak żółw przełazisz drogę.

Stefanek.

Idę zwolna, bo się boję;

Widzisz pełno, wylać mogę.

Drugi chłopczyk.

Upij trochę.

Stefanek.

To nie moje:

Niechcę cudzéj i kropelki,

Krzywdzić kogo to grzech wielki.