Słońce, obłoki, ziemia

Skarżyła się przed słońcem ziemia na obłoki:

Cóż po tem, że po świecie lot wiedziesz wysoki,

Kiedy cię obłok kryje, i wilgoć zachmurza?

Dopieroż kiedy z chmury uczyni się burza,

Noc ze dnia. — Słońce rzekło: Darmo się rozwodzisz

Nie skarż się na obłoki, ty je sama rodzisz.