Śniłem, że księżyc stał zadumany...

Śniłem, że księżyc stał zadumany,

I gwiazdy smutnie świeciły ziemi —

Mnie sen do miasta méj pokochanéj

Przenosił skrzydły lekkiemi. —

I zaprowadził mnie do jéj proga —

Jam padł całując schodów kamienie

Po których nóżka jej stąpa droga,

I atłasowe szumi odzienie. —

Noc była głucha — noc zimna była —

Wilgotne, zimne były kamienie —

W oknie twarz jakaś się pojawiła

Osnuta w światło nocy i cienie.