Powiedz słowiczku, powiedz mój mały,
Błagam na wszystko na świecie;
O czém ty śpiewasz przez wieczór cały,
W naszym ogródku w lecie?
Czy opowiadasz swoje przygody
W miłym rozgłośnym śpiewie,
Jakieś przeleciał wonne ogrody,
Na jakiém spoczął drzewie?
Czy jak się kryjesz w liście zielone
Gdy skwarne słońce pali?...
Jak rankiem strząsasz piórka zroszone
W cichéj powietrza fali?
Czy o gwiazdeczce maleńkiéj, drżącéj,
Na lazurowém niebie?
Czy o téj wodzie zwolna ciekącéj,
Powiedz mi, proszę ciebie?...
— O ja ci powiem, śliczna pastuszko:
Śpiewam piosenkę twoją,
Kiedy ci za czemś tęskni serduszko,
I oczy we łzach stoją.
Kiedy zanika twój uśmiech słodki
I patrzysz smętna, blada,
A z rąk ci lecą bratki, stokrotki,
Kwiatek po kwiatku spada.