Rad tego niechaj, czego mieć nie możesz (Biernat z Lublina, 1915)

Liszka niegdy łaczna będąc

chodziła, na śliwy patrząc,

mówiąc: »By która upadła,

jakobych ją smaczno śniadła!«

A ony sie tylko chwiały,

iż czas nie był, nie padały.

Liszka, gdy długo czekała,

idąc precz, z sobą gadała:

»Otóżci o śliwy nie dbam

i tak ich nierada jadam,

a zwłaszcza, iże są małe,

a i jeszcze nieuźrzałe«.

Roztropnyć sie mieni nie dbać

o to, czego nie lża dostać,

a gdy szczęście nie folguje,

o to sie też nie pracuje.