Komu nie dał los kochanki
Niechaj wino pije zdrojem,
Zda mu się w objęciu swojem
Najcudniejsze mieć niebianki.
I ten niech butelki suszy,
Kto bez grosza jest przy duszy,
Zda mu się, że los szczodrotą
Dał mu wszystko ziemskie złoto.
I niech pije ten najwięcej
Kogo czarne dręczą troski,
Wygna smutek napój boski
Do szatanów stu tysięcy!
Nie mam złota ni kochanej,
Smutek tylko jest mi dany,
To potrójną jest przyczyną,
Bym śpiewał i pił wino.