CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaMarian Gawalewicz

Marian Gawalewicz · Modernismo

Piosenka (Gawalewicz, 1889)

polaco

Ty się do mnie nie śmiéj dziewczę,

Oczyma modremi,

Bo mi serce z bólu płacze,

Kiedy rzucisz niemi.

Ty się do mnie nie śmiéj, proszę,

Ustami z kaliny,

Bo mi piersi żal rozrywa,

Choć nie z twojéj winy.

Inna miała takie usta.

Takie same oczy —

I zraniła biedne serce,

Że do dziś krwią broczy....

I tę inną, jak zaklęty,

We śnie i na jawie

Ciągle widzę, chcę przeklinać

I wciąż błogosławię.

Sigue explorando

Por su autor
Marian Gawalewicz · 95 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Philemon i BaucisPo śmierci (Gawalewicz, 1889) →

Expediente

Autor
Marian Gawalewicz
Título
Piosenka (Gawalewicz, 1889)
Lengua
polaco
Época
Modernismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pl-piosenka-gawalewicz-1889--marian-gawalewicz-3aa498
Cita recomendada
Marian Gawalewicz, «Piosenka (Gawalewicz, 1889)», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pl-piosenka-gawalewicz-1889--marian-gawalewicz-3aa498.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.