Poetósfera › La Biblioteca › Józef Przerwa-Tetmajer
Józef Przerwa-Tetmajer · Modernismo
polaco
Księżyc miły w pełni wschodzi,
Strzéla smugą do mych ścian;
Przed mém oknem jak w powodzi
W drzącém srébrze pływa łan!
Ja nie wyjdę z mojéj chaty;
Nié mam z kim na łany iśdź,
Ni z kim poźréć w złote światy,
Ni do kogo głosu wzniéść!
Nie zapalę i kaganka!
Komu los nie przyniósł nic;
Choćby świécił do poranka,
Nie wyjaśni sobie lic!
← Pieśni Józefa Przerwy Tetmajera — WędrowiecPieśni Józefa Przerwy Tetmajera — Wieczór →
ws-pl-piesni-jozefa-przerwy-tetmajera-weztchnienie--jozef-przerwa-tetmajer-2dd13dLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.