Pieśni Józefa Przerwy Tetmajera — Przechadzka

Na jeziora srébrnéj wodzie

Coraz słabszy promień drży;

Bo już słońce na zachodzie,

Gdzie jak wstęgi leżą mgły!

Tędy strumień tak rozlany

Jak najczystszy ognia płyn;

A tam daléj białe piany

Na powietrze rzuca młyn.

I z uśmiéchem złote chmurki

Oglądają słońca zgon;

Już się skryło poza wzgórki,

Już do modłów woła dzwon!

Będę czekał aż wypłynie

Pełny księżyc w szary mrok;

I z obłoku na mnie skinie,

Bym do chaty zwrócił krok.