Pieśni Józefa Przerwy Tetmajera — Pastérka

Jest tam w gaju naga skała,

Spod niéj tryska srébrny zdrój;

Jam do zdroju poglądała,

Przy mnie siedział Józio mój!

Właśnie słońce wyszło czysto

Z poza naszych szarych chat;

A na błoniach było mglisto,

Kiedy Józio poszedł w świat!

Teraz kiedy wicher wieje,

Lubię przy téj skale stać;

Bo się skała niby śmieje,

I ja umiem tak się śmiać!