Załujecie, łzy lejecie,
Wy dziateczki, i wy krewni:
Ciszéj, ciszéj, w tamtym świecie
Już mu lepiéj jest i pewniéj.
Lepsza, milsza trumna prosta,
Niżli chata tu z dymnikiem;
Bespieczniejsza: w niéj starosta
Nie przebudzi rannym krzykiem.
Cudzym posiéj, zbierz nie sobie,
Cudzym oddaj wszystkie kroki:
Lepszy, milszy noclég w grobie,
Dół nie długi, nie széroki.
Niechaj płaczą nasze pany,
Uciekł od nich brat nasz bliźni;
Niechaj pańskie płaczą łany,
Jego pot ich nie użyźni.
My nie płaczmy, Ty grabarzu,
Nie patrz, nie świéć tak oczami:
Dół mu wykóp na cmentarzu,
Nad polami, nad łąkami.
Gdy grób błyśnie ciepłą rosą,
Niechaj blizko, z lubą wiosną,
Piękne trawy z łąk się wzniosą,
Piękne w polach zboża rosną.
Łzy lejecie, żałujecie,
Wy dziateczki, i wy krewni:
Ciszéj, ciszéj, w tamtym świecie
Już mu lepiéj jest i pewniéj.