Oko śmiertelne Boga nie widziało,
Próżnoby się tym kiedy chlubić miało.
Lecz on w swych sprawach iest tak znakomity,
Ze naprostszemu nie może być skryty.
Kto miał rozumu, kto tak wiele mocy,
Ze świat powstawił krom żadney pomocy?
Kto władnie niebem? kto gwiazdami rządzi?
Ze się z nich żadna nigdy nie obłądzi.
Za czyią sprawą we dnie słońce chodzi?
A miesiąc świeci, kiedy noc nadchodzi?
Każdy znać musi krom wszelakiey zwady,
Ze się to dzieie wszytko z Pańskiey rady.
Jego porządkiem lato wiosnę goni,
A czuyna iesień przed zimą się chroni.
Ten opatruie, że morze nie wzbierze,
Choć wszytki rzeki w swoie łono bierze.
A to nas namniey niechay nie obchodzi,
Ze nad niewinnym czasem zły przewodzi;
Abo że gorszy, świat powoli maią,
A dobrzy rychley niedostatek znaią.
Wszytko to Pan Bóg wywróci na nice:
Jeno kto weyźrzy w iego taiemnice,
Jako nakoniec zły przed się wypada,
A dobry w iego Maiestacie siada.
Toć grunt wszytkiego, byśmy Boga znali,
A iemu sprawę wszego przypisali.
Kto się za czasu tego nie napiie,
Człowiek na świecie nie pobożny żyie.
Tego swych dziatek starszy nauczaycie,
To wychowanie synom waszym daycie:
A niech nie będą nazbyt pieszczonemi,
Niech przywykaią spać na gołey ziemi:
A skoro który doroście swey miary:
Niechay się w polach ugania z tatary.
Niech wzdycha żona mężnego tyranna,
Patrząc nań z murów, i dorosła Panna.
Niestetysz, by ten naieznik tak młody,
Nie popadł iakiey znakomitey szkody,
Jeśli gdzie na Lwa nieborak ugodzi,
Który po szyię we krwi ludzkiey brodzi.
Przed śmiercią żaden schronić się nie może:
I pierzchliwemu prędkość nie pomoże.
A zaż nie lepiey sławy swey poprawić,
Niż próżno siedząc w cieniu wiek swóy trawić?
Męztwem AhillesAchilles, męztwem Hektor słynie,
A ich pamiątka wiecznie nie zaginie:
Męztwem Alcydes do nieba się dostał,
I Pollux bogiem nieśmiertelnym został.