Co miłe, wszystko płacze.
Kwiat, choć pod ciepłą rosą,
Dziécię, choć na ręku niosą:
Co miłe, wszystko płacze.
Jest pocieszyć komu,
Do lubego idzie domu
Długo dziéwczę płacze.
Lecz płacz ten utulony.
Słońce dla kwiatka,
Dla dziecka matka,
Mąż czuły jest dla żony.
Dziewczęta smutnemi oczami
Będą patrzéć za wami;
Ty w czépcu z matkami siędziesz,
I dzieciom śpiéwać będziesz;
Bo gwiazda w wieczór i rano:
Tyś zawsze kochaną.
W szczęściu zbiegnie wiek ci rączy.
Dzień na pracę was rozdzieli,
Wieczór znowu was połączy.
Z piosnką siądziesz u kądzieli,
Lub porzuciwszy wrzeciona,
Przyciśniesz synka do łona.
Bo gwiazda w wieczór i rano:
Tyś zawsze kochaną.