Ostatnia strofa (Ujejski)

polaco

Na ziemi mogił pogasły ognie,

Słychać w ciemnościach syk węży —

Cięży nam ręka straszna, o cięży,

Lecz nas nie złamie, nie pognie!

Nie płacze naród na trupie syna,

Choć z niego proch i glina.

Gdy przyjdzie pora

Jutro jak wczora

Proch — na proch weźmiem, glinę na ołów —

Pożary wstaną z popiołów!

Sigue explorando

Por su autor: Kornel Ujejski · 30 piezas más en la casa
Dónde vive: La Biblioteca

← Oda do Poezyi (Ujejski, 1898)Pamięci Traugutta (Ujejski) →

Expediente

Autor: Kornel Ujejski
Título: Ostatnia strofa (Ujejski)
Lengua: polaco
Época: Modernismo
Fuente: https://pl.wikisource.org/wiki/Ostatnia_strofa_%28Ujejski%29
Sala: La Biblioteca
Identificador: ws-pl-ostatnia-strofa-ujejski--kornel-ujejski-078714
Cita recomendada: Kornel Ujejski, «Ostatnia strofa (Ujejski)», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pl-ostatnia-strofa-ujejski--kornel-ujejski-078714.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.