Łaſkawością ludzie żyią,
W tych ſię progach paſmem wiią,
Gdzie nie ſkąpią ſwych pieniędzy
Na poparcie biednych w nędzy.
Ja takiego (wiem nie błądzę)
Godnym wiekow długich ſądzę,
Co łaſkawe oczy zwraca
Na tych, ktorych nędza maca.
Nie ieden dziś ſługa pewnie
Na ſwych Panow płacze rzewnie,
Drugi, gdy mi głod dogrzewa
Tę codziennie piosnkę ſpiewa,
Dokąd chleba z żyta było
Póty ſię Panu ſłużyło,
Dziś, że nie maſz chleba z żyta,
To też Panie z zaſług kwita.
Dla ſiebie ſię Pan nierodzi,
Sobie żyć mu ſię niegodzi,
Kiedy niechce bydż Szafarzem,
Będzie karan z złym włodarzem
Ubogiego niech Pan wſpiera,
Broni, żywi, nie odziera,
Gdy odarty będzie nagi
Dwoiſte Pan wezmie plagi,
Niech to Panu będzie zyſkiem,
By iſtotą, y nazwiſkiem
W Protektorow ludzkich grono
Jego imię policzono.