Nagrobek kotowi

Pókiś ty, bury kocie, na myszach przestawał,

A w insześ się myślistwo z jastrząby nie wdawał,

Byłeś w łasce u ludzi i głaskanoć skórę,

A tyś, mrucząc, podnosił twardy ogon wzgórę.

Teraz, jakoś ku myszom chciał mieć i półmiski

I łaziłeś po ptaki w gołębiniec bliski,

Dałeś gardło nieboże i wisisz na dębie;

A twej śmierci i myszy rady i gołębie.