Na pogrzeb Księżny Zofii Czartoryskiéj Wojewodziny Ruskiéj z łacińskich wierszy Duriniego

Księżno! lubo twój pogrzeb ani licznym gminem,

Ani się pysznym z ciosów ozdobił grobsztynem;

Ciesz się jednak z twéj doli: bo cię Bóg przed niebem

Okazalszym, nad ludzkie, uzacnił pogrzebem.

Niémasz tu świetnych ogniów, ni pieśni żałobnych,

Lecz pełno niezagasłym blaskiem gwiazd ozdobnych,

Pełno tylu cnót głosów; że ich wdzięcznie pienie

W ustach naszych posępne sprawuje milczenie.