Nic po tych zbytnych potrawach, nic po tem
Srebrze na służbie i obiciu złotem;
Nam kwoli, kędy róża późno kwitnie,
Nie szukaj zbytnie:
Dobrać i miętka, co ją najdzie wszędzie;
A kiedy równe towarzystwo siędzie,
Prędka dobra myśl, a tem jeszcze chutniej,
Gdy nie bez lutniej.
Lutnia wódz tańców i pieśni uczonych,
Lutnia ochłoda myśli utrapionych;
Ta serce miękczy swym głosem przyjemnym
Bogom podziemnym.