Młodzieńcy duchem i ciałem,
Spełnijcie kielich goryczy!
Tak gorzko na świecie całym!
Łez krople kto z was policzy,
Młodzieńcy duchem i ciałem?
Spełnijcie kielich aż do dna,
Aż będzie gorzko w rozumie;
Aż dusza, słodyczy głodna,
Znudzona w spodlonym tłumie,
Krwi kielich spije aż do dna!
Niech w piersi zapłoną ognie,
Niech w duszy zawrą upały;
Myśl niechaj żelaza pognie —
A na świat, obdarty z chwały,
Wyrzućmy piorunów ognie!
Młodzieńcy duchem i ciałem, i t. d.
Z zemstą jak z głownią pożaru,
Z szaloną odwagą czarta,
Pędźmy wśród ziemi obszaru!
Gdy z szat ludzkości obdarta,
Dalej z nią w otchłań pożaru!
Dalej z nią, niech się przeczyści,
Jak stal w płomienia uścisku:
Jej świeżych potrzeba liści,
Nam szczęścia jej trzeba w zysku.
Dalej z nią! niech się przeczyści!
Młodzieńcy duchem i ciałem, i t. d.
Jak powódź rzeki, gwałtownie
Rzućmy się na świata zręby —
Do rąk pochodnie i głownie!
Wściekłemi poszarpmy zęby,
Starego świata warownie!
Jak gdyby jadem wścieklizny,
Niech serca zemsta pokąsa,
Od pieluch aż do siwizny!
Darmo się przemoc podąsa —
Do nowej zajdziem ojczyzny!
Młodzieńcy duchem i ciałem, i t. d.
Jest cukier na spodzie czary:
Lecz go się dopić potrzeba!
I przez łez, przez krwi ofiary,
Trzeba się dobijać nieba,
Jak cukru na spodzie czary!
Wtedy świat cały osłodzim,
Jakby ustami dziewczęcia;
Gdy z łez i ze krwi wybrodzim,
Jak z lubieżnego objęcia,
Wtedy świat cały osłodzim!
Młodzieńcy duchem i ciałem,
Spełnijcie kielich goryczy!
Tak gorzko na świecie całym!
Łez krople kto z was policzy,
Młodzieńcy duchem i ciałem — ?