Poetósfera › La Biblioteca › Juliusz Słowacki
Juliusz Słowacki · Romanticismo
polaco
Jakaś pasterska, ciągła, smętna nuta,
Ten gmach ceglany — i gościom otwarty
Tak napełniała, — że się w każdej ścianie
Coś odzywało — jak żeńców spiewanie...
Płakanie niby muzyk niewidzialnych 5
Nad Litwą, które dotąd jeszcze słyszę,
Litwini w zbrojach przychodzili stalnych,
Tatarskie Chany — niemieckie komysze.
................
.................
← Jak kamień szedłem na dno...Jan Bielecki (1857) — Bal maskowy →
ws-pl-jakas-pasterska-ciaga-smetna-nuta--juliusz-sowacki-2a624bLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.