Do Wojtka II (Kochanowski, 1883)

I owszem miły Wojtku! zjednaj się z tą panią,

Niech nie woła za tobą, ani też ty za nią;

Chwalę cię, że tam w sercu nie chcesz nic zostawić,

Ale zaraz przyjaźni skutkiem chcesz poprawić,

Idź co rychlej, boć wieczór; a tego jednania,

Ile po rzeczy baczę, będzie do świtania.