Do Wojny. Szambelana, Starosty Stanisławowskiego (Węgierski, 1888)

Pragnąłeś pieśni odemnie,

Nie spełnię twego żądania;

Przyjm te odmowę przyjemnie,

Nie mam ochoty śpiewania.

Czas i przeciwność okrutna

Odstraja lutni méj struny,

Zewsząd dla mnie przyszłość smutna

I miłości i fortuny.

Tobie się szczęście uśmiecha

I miłość praw twoich słucha,

Twe serce darmo nie wzdycha

I król ci pozwala ucha.

A kiedy losu wymiarem

Same mi chęci zostają,

To dla mnie niemałym darem,

Że ci wyroki sprzyjają.