Do *** (Wiatr dmie z gór...)

Wiatr dmie z gór,

Prze się w bór,

I śle śnieg

Na pstry brzeg.

Znikł z przed chat

Chmiel i kwiat,

Liść spadł z drzew,

Zwiądł i krzew,

I bieg wód

Ściął już lód;

A mój żal

Trwa jak stal,

Trwa jak głaz,

Lecz bez skaz.

Twój to wzrok,

Kształt i tok,

Wdzięk i głos

Dał ten los.

Zmień lub w dłoń

Weź tę broń;

Ku mnie zwróć,

Żal mój skroć,

I jak plon

Daj mi zgon,

Zgon bez mąk,

Bo z twych rąk.