Do Mikołaja Mieleckiego II (Kochanowski, 1857)

Nie dar jaki kosztowny, ale co przemogę,

Dam ci parę wierszyków Mielecki! na drogę:

Boże daj, być się dobrze na wszytkiem wodziło,

Byś we zdrowiu oglądał, na coś patrzać miło.

Na mię bądź łaskaw, jakoś zawżdy okazował;

Nie był ten łaskaw, kto do końca nie miłował.